سزار آیرا، نویسنده برجسته آرژانتینی، به دلیل تخیل بی‌مرز، روایت‌های نامتعارف و بازی با مرز واقعیت و خیال، بارها با خورخه لوئیس بورخس مقایسه شده است؛ نویسنده‌ای که نه مقلد بورخس، بلکه ادامه‌دهنده سنت ادبی تجربه‌گرای او به شیوه‌ای شخصی است.
در جهان داستانی آیرا، اتفاقات ساده و روزمره به موقعیت‌هایی غریب، پیش‌بینی‌ناپذیر و گاه طنزآمیز تبدیل می‌شوند. او با فاصله گرفتن از ساختارهای مرسوم روایت، مرز میان خاطره، خیال و واقعیت را جابه‌جا می‌کند.
رمان «درخت زیرفون» نیز نمونه‌ای از همین جهان است؛ روایتی از کودکی، خانواده و زادگاه نویسنده که از دل خاطرات و جزئیات زندگی روزمره، به تأملی درباره گذشته، حافظه و بازآفرینی واقعیت تبدیل می‌شود.
